Σαν σήμερα, 15 Ιούνη του 1994 φεύγει από τη ζωή ο Μάνος Χατζιδάκις, ένας ιδιοφυής μουσικός, αλλά κι ένας μοναδικός και βαθιά ελεύθερος άνθρωπος.
Οι εφημερίδες αναγγέλλουνε το θάνατό μου
Λεν, όμως, από «αμεροληψία» πως μπορεί και να μην πέθανα ακόμη
Κι ακόμη, από εξυπνάδα, πως ίσως γλιτώσω οριστικά
Αποσιωπούν, όμως, τη μόνη αλήθεια
Ότι ποτέ μου δεν υπήρξα άρρωστος
κι ότι θα ζήσω στους αιώνες
να ψάλλω το τραγούδι μου
Για σένα που δεν ξέρεις να διαβάζεις
Για σένα που δεν με ξέρεις
Για να μ’ αγαπάς.
Πρέπει να πω ότι δεν μ’ αρέσει η αναμνησιολογία. Την απεχθάνομαι. Είναι χειρότερη και από μνημόσυνο. Τι πάει να πει μνημόσυνο; Κάποιον που δεν θυμάμαι και μια δεδομένη στιγμή, καθορισμένη, οφείλω να τον θυμηθώ. Τους ανθρώπους που έχουν φύγει, αλλά παραμένουν ζωντανοί, τους έχουμε τοποθετημένους καθημερινά μέσα μας και τους κουβαλάμε σε όλη μας τη ζωή. Η αναμνησιολογία σχετίζεται με το θάνατο και τον απεχθάνομαι.
Σκοτώστε τη μνήμη! Ξεκινείστε απ’ την αρχή!
Άλλα δεν έχω να σας πω, προς το παρόν. Ίσως ξαναβρεθούμε, αν δεν βυθιστώ κι εγώ ζαλισμένος σε κάποιο κίτρινο ποτάμι, προσπαθώντας ν’ αγκαλιάσω ένα φεγγάρι.
Μάνος Χατζιδάκις
Με ανάρτηση που δημοσιοποίησε, ο Πολυχώρος ΤΚΣ “Οικία Μάνου Χατζιδάκι” ενημερώνει ότι σαν σήμερα πριν 26 χρόνια ο μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις μας αποχαιρέτησε για το μεγάλο του ταξίδι.
Αναφέρει :
Σαν σήμερα στις 15 Ιουνίου 1994, ο μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις μας αποχαιρέτισε για τη γειτονιά των αγγέλων και μας σιγοτραγούδησε για τελευταία φορά το “Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι..”
Εμείς στον Πολυχώρο Τέχνης και Σκέψης, στο σπίτι που μεγάλωσε και διδάχτηκε τα πρώτα μαθήματα στο πιάνο προσπαθούμε να συνεχίσουμε αυτό που ήθελε και πρέσβευε πάντα.. έναν συνεχή διάλογο με τους νέους δημιουργούς και τη τέχνης τους.
