Γράφει η Χρύσα Ραξιώνη, Ιστορικός – Εκπαιδευτικός
Το μικρό αυτό εκκλησάκι χτίστηκε στην κορυφή του λόφου, καθώς ο προφήτης Ηλίας σχετίζεται με τον ουρανό, τη φωτιά και τον ήλιο αλλά και με μετεωρολογικά φαινόμενα, τα οποία καθόριζαν την τύχη της σοδειάς στις αγροτικές παραδοσιακές κοινωνίες.
Οι Αβδηρίτες τον θεωρούσαν κύριο της βροχής και των κεραυνών και σε περιόδους ξηρασίας συνήθιζαν να κάνουν λιτανείες. Κάποιες οικογένειες, μία από αυτές και η δική μας από την πλευρά του άντρα μου, η οικογένεια Μπογιατζή, ξεκίνησαν από πολύ παλιά να κάνουν τάματα στον Προφήτη Ηλία και το γνωστό κουρμπάνι.
Σύμφωνα με μαρτυρία των παππούδων μας οι πρόγονοί τους κάποια χρονιά λόγω οικονομικών δυσκολιών και κούρασης από την εργασία τους, αποφάσισαν να μην κάνουν το τάμα. Τότε εμφανίστηκε στον ύπνο τους ένα πουλί με μήνυμα πως, αν δεν γίνει, τα μικρά παιδιά της οικογένειας θα αρρωστήσουν. Έτσι έσφαξαν έναν κόκορα αντί για αρνί και έγινε το τάμα! Η οικογένεια συνεχίζει πάππου προς πάππου να το κάνει ακόμη και σήμερα.
Από τα ξημερώματα έχουν ανέβει στο λόφο μαζί με άλλους κατοίκους που βοηθούν μεταφέροντας τα καζάνια, νερό, τα τάματα των πιστών και τους άρτους προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία παρασκευής για το παραδοσιακό κουρμπάνι και να πραγματοποιηθεί νωρίς το πρωί η θεία λειτουργία. Το τοπίο μοναδικό!
Χρόνια πολλά και Βοήθειά μας!
