Με το βαθύ κόκκινο χρώμα του ..ξεπρόβαλε χαμηλά στον ορίζοντα και μας γέμισε με συναισθήματα δέους και θαυμασμού
Η πανσέληνος αυτή, όπως και άλλες πανσέληνοι κατά τη διάρκεια του έτους, αποτελεί ένα θέαμα που προσελκύει το ενδιαφέρον πολλών ανθρώπων παγκοσμίως.
Το “φεγγάρι του ελαφιού” είναι ένα όνομα που δίνεται στην πανσέληνο του Ιουλίου. Η ονομασία του, σύμφωνα με πληροφορίες, προέρχεται από τους ιθαγενείς Αμερικανούς, οι οποίοι παρατήρησαν ότι αυτή την εποχή του χρόνου τα αρσενικά ελάφια αρχίζουν να μεγαλώνουν τα νέα τους κέρατα, καλυμμένα με βελούδινη επένδυση.
Οι λάτρεις της αστρονομίας, οι φωτογράφοι και όσοι αγαπούν την παρατήρηση του ουρανού συχνά στρέφουν τα βλέμματα τους στον ουρανό για να θαυμάσουν τη λαμπρότητα της πανσελήνου. Η παρατήρηση της πανσελήνου μπορεί να προσφέρει και την ευκαιρία για ενδοσκόπηση και σύνδεση με τη φύση, καθώς το θέαμα αυτό συχνά εμπνέει δέος και σεβασμό για το σύμπαν.
Γιατί το φεγγάρι είναι συνήθως κόκκινο όταν το βλέπουμε χαμηλά στον ορίζοντα
«Αυτό συμβαίνει γιατί όταν κοιτάμε χαμηλά, στο οπτικό μας πεδίο βρίσκεται μεγαλύτερο κομμάτι της ατμόσφαιρας», εξηγεί ο αστροφυσικός δρ Ιωάννης Γεωργαντόπουλος, ερευνητής του Αστεροσκοπείου Αθηνών. «Σε αυτό το κομμάτι κινούνται εκατομμύρια σωματίδια σκόνης. Το φως αντανακλάται στα σωματίδια αυτά, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να απορροφούν το μπλε χρώμα. Αντίθετα δεν επηρεάζουν καθόλου το κόκκινο χρώμα. Έτσι όταν το φεγγάρι βρίσκεται χαμηλά στον ορίζοντα, το βλέπουμε κόκκινο γιατί το μπλε απορροφάται από τα σωματίδια σκόνης». Όταν το φεγγάρι είναι ψηλά, τότε είναι άσπρο ή ελαφρύ κίτρινο. Δεν υπάρχει απορρόφηση κανενός χρώματος. «Είναι σαν να έχουμε μπροστά μας μια παλέτα. Αν ανακατέψουμε σε αυτή όλα τα χρώματα, το αποτέλεσμα είναι αυτό το άσπρο που έχει το φεγγάρι», εξηγεί ο κ. Γεωργαντόπουλος. Όσο για τη σχέση του χρώματος του φεγγαριού με τον καιρό της επόμενης μέρας, η επιστήμη δεν δέχεται ότι έχει βάση.
