16ο Διεθνές Συνέδριο για τη Ρωμαϊκή και Ύστερης Αρχαιότητας Θράκη – Γράφει η Κωνσταντίνα Καλλιντζή , Επίτιμη Έφορος Αρχαιοτήτων
Τα συνέδρια έχουν ζωή. Την δική τους εσωτερική ζωή . Αρκεί να τα παρακολουθήσεις από την αρχή μέχρι το τέλος.
Ξεκινάς την πρώτη μέρα δειλά, παρακολουθείς τις ανακοινώσεις, στα διαλείμματα μιλάς με τους ομιλητές και με τους διοργανωτές και με τους άλλους, ανταλλάσσεις απόψεις, διορθώνεις τα λάθη που έκανες, γνωρίζεσαι καλύτερα με τους συναδέλφους. Οι παράλληλες δράσεις που προσθέτουν οι διοργανωτές συντελούν σε αυτή τη δημιουργία του καλού κλίματος.
Και όταν τελειώνουν, παρόλο που είσαι κουρασμένος, νιώθεις ένα κενό. Κάτι πέρασε, τέλειωσε, χάθηκε.
Χάθηκε; Μα φυσικά και όχι! Όλες οι καινούργιες γνώσεις που προσλάβαμε, οι λανθασμένες αντιλήψεις που διορθώσαμε είναι εδώ και θα αποκρυσταλλωθούν στα πρακτικά που περιμένουμε.
Και έπειτα είναι και οι αναμνήσεις. Οι φωτογραφίες. Οι σελιδοδείκτες (υπάρχει, άραγε, συνέδριο που δεν δίνει σελιδοδείκτες). Ω, ναι, είναι πολλά τα πράγματα που συνθέτουν τον απόηχο ενός συνεδρίου.
Έτσι και το δικό μας, το 6ο Διεθνές Συνέδριο για τη Ρωμαϊκή και Ύστερης Αρχαιότητας Θράκη, που διεξήχθη πριν από μια ακριβώς εβδομάδα. Έζησε από τις 10 μέχρι τις 13 Οκτωβρίου, συμμετείχαν 88 ερευνητές, αρχαιολόγοι και ιστορικοί από 10 χώρες, με πρωτότυπες ανακοινώσεις που τις παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον εμείς οι ειδικοί, αλλά και όσοι από τους φίλους του μουσείου επέλεξαν να περάσουν τον χρόνο τους μαζί μας.
Η προϊσταμένη της Εφορείας, η Μαρία Χρυσάφη, και το επιτελείο της δούλεψαν πάρα πολύ για να παρουσιάσουν αυτή την άριστη διοργάνωση και την φιλοξενία από καρδιάς που απολαύσαμε όλοι. Το επιτελείο της. Άλλη μια μαγική λέξη. Τους αναφέρει όλους, στην δική της ανάρτηση, ώστε δεν θα σχολιάσω εδώ τίποτα. Άλλωστε, τους ξέρω εκ των ένδον, όταν όλοι αυτοί αποτελούσαν το δικό μου επιτελείο. Δεν θα άλλαξαν βέβαια μέσα σε ένα χρόνο! Ίσα-ίσα, είδα ότι έγιναν καλύτεροι. Και επειδή ξέρω πώς είναι να δουλεύεις και να χαίρεσαι γιαυτό, θα τους ευχηθώ: και εις άλλα!
Βιογραφικό σημείωμα Κωνσταντίνας Καλλιντζή
Γεννήθηκε το 1958 στη Μυτιλήνη και μεγάλωσε στην Αγία Παρασκευή Λέσβου. Από το 1986 κατοικεί στην Κομοτηνή. Σπούδασε Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με καθηγητές τον Γιώργο Δεσπίνη, Δημήτρη Παντερμαλή και Μανόλη Ανδρόνικο. Ακολούθως δίδαξε για τρία χρόνια σε Λύκεια της ίδιας πόλης ως καθηγήτρια φιλόλογος. Στη Θράκη ξεκίνησε να εργάζεται ως ωρομίσθια αρχαιολόγος το 1983 στη Ζώνη Αλεξανδρούπολης με τον Ανδρέα Βαβρίτσα και το 1985 στην Πλωτινόπολη Διδυμοτείχου με την Ευδοκία Σκαρλατίδου.
Από το 1986 εργάστηκε στην ΙΘ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Κομοτηνής υπό καθεστώς συμβάσεων Ορισμένου και Αορίστου Χρόνου με προϊστάμενο και δάσκαλο τον Διαμαντή Τριαντάφυλλο. Το 1988 ξεκίνησε, μαζί με τον Νίκο Ευστρατίου, την ανασκαφή στη Μάκρη Έβρου. Το ίδιο έτος ανέλαβε την ευθύνη της περιοχής των Αβδήρων Ξάνθης. Το 1993 συμμετείχε με επιτυχία στον Ειδικό Διαγωνισμό της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας για πρόσληψη αρχαιολόγων και, ύστερα από αίτησή της, τοποθετήθηκε στη Θράκη. Το 2011 πήρε το διδακτορικό της δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας με επιβλέπτοντα καθηγητή τον Γιάννη Πίκουλα. Την ίδια χρονιά ζήτησε μετάθεση για την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ξάνθης. Έκτοτε, υπηρετεί εκεί ως Προϊσταμένη. Είναι μέλος του Τοπικού Συμβουλίου Μνημείων Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης.
Έχει διενεργήσει μεγάλο αριθμό ανασκαφών στην πόλη και τα νεκροταφεία των Αβδήρων, και σε άλλες θέσεις του Νομού Ξάνθης. Σήμερα, διευθύνει ερευνητικά προγράμματα και έργα προστασίας και ανάδειξης αρχαιοτήτων, ενώ την ενδιαφέρει ιδιαίτερα η συνέργεια αρχαιολογίας και τοπικών κοινοτήτων και η μετάδοση της αρχαιολογικής γνώσης στο κοινό, ειδικότερα σε μαθητές και σε ειδικές ομάδες πληθυσμού.
Στα επιστημονικά της ενδιαφέροντα συγκαταλέγονται τα ταφικά έθιμα, η τοπογραφία και η ιστορική γεωγραφία. Έχει συμμετάσχει σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά συνέδρια και έχει δημοσιεύσει μελέτες αρχαιολογικού περιεχομένου.
