Περπατάς αμέριμνα στη Λευκίππου, μια από τις πιο πολυσύχναστες οδούς της Ξάνθης, και ξαφνικά το πεζοδρόμιο… τελειώνει. Κυριολεκτικά. Ο πεζός βρίσκεται μπροστά σε ένα «κενό» ασφάλειας, αναγκασμένος να συνεχίσει το δρόμο του βαδίζοντας πάνω στο οδόστρωμα, ανάμεσα σε διερχόμενα οχήματα ή να περάσει απέναντι.
Το σημείο αυτό δεν είναι τυχαίο ούτε απομονωμένο. Βρίσκεται πολύ κοντά σε Φοιτητική Λέσχη και σε μεγάλα καταστήματα. Είναι μια περιοχή όπου καθημερινά κινούνται δεκάδες φοιτητές, νέοι άνθρωποι, εργαζόμενοι και κάτοικοι. Είναι, δηλαδή, ένα από τα πιο ζωντανά κομμάτια της πόλης .
Ένα πεζοδρόμιο δεν είναι πολυτέλεια, αλλά αναγκαία υποδομή
Κάθε δρόμος πρέπει να εξυπηρετεί όλους τους χρήστες του, όχι μόνο τα αυτοκίνητα. Οι πεζοί, οι φοιτητές, οι ηλικιωμένοι ή όποιος κινείται με τα πόδια, δικαιούνται ένα ασφαλές πέρασμα, χωρίς να αναγκάζονται να βαδίζουν πάνω στο οδόστρωμα, εκτεθειμένοι σε κίνδυνο.
Ζητούμενο η βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών και φυσικά η ασφάλειά τους
Ίσως είναι καιρός να ξαναδούμε με προσοχή αυτές τις μικρές, αλλά ουσιαστικές, ελλείψεις που επηρεάζουν την καθημερινότητα όλων. Γιατί μια πόλη φιλική στους πεζούς είναι, τελικά, μια πόλη πιο ανθρώπινη.
