Μια ανάρτηση σε ομάδα κοινωνικής δικτύωσης ήταν αρκετή για να συγκινήσει και να θυμίσει σε όλους μας ότι, ακόμη και σήμερα, υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν τη διαφορά με απλές πράξεις.
Ξημερώματα Σαββάτου 10 Ιανουαρίου, ώρα 00:50. Μια συνηθισμένη κλήση για ταξί, με προορισμό το σπίτι. Ένας νεαρός οδηγός φτάνει ακριβώς στην πόρτα και, πριν αποχωρήσει, ρωτά με ευγένεια αν θέλει να περιμένει έως ότου ο επιβάτης μπει με ασφάλεια στην πολυκατοικία.
Μια κίνηση ανθρώπινη. Διακριτική. Γεμάτη ενσυναίσθηση. Χωρίς υπερβολές, χωρίς σκοπιμότητα. Κι όμως, τόσο σπάνια στις μέρες μας.
Η ανάρτηση, λιτή και ειλικρινής, απευθύνεται στον άγνωστο οδηγό με λόγια ευγνωμοσύνης: η ευγένειά του χαρακτηρίζεται «αχτίδα φωτός» μέσα στις δύσκολες μέρες μιας ακόμη δυσκολότερης εποχής. Ένα απλό «εύγε» που εκφράζει πολλά περισσότερα από ένα ευχαριστώ.
Σε μια καθημερινότητα όπου συχνά προβάλλονται μόνο τα αρνητικά, τέτοιες ιστορίες αξίζει να ακούγονται. Γιατί μας θυμίζουν ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα. Ότι υπάρχουν νέοι άνθρωποι που σέβονται, νοιάζονται και στέκονται δίπλα στον άλλον, έστω και για λίγα λεπτά.
Και ίσως, τελικά, αυτές οι μικρές πράξεις να είναι το πιο ισχυρό αντίδοτο στην εποχή που ζούμε. Μακάρι να υπάρχουν περισσότεροι σαν κι αυτόν τον νεαρό οδηγό.
Η αυτούσια ανάρτηση σε ομάδα κοινωνικής δικτύωσης
Ξημερώματα Σαββάτου 10 Ιανουαρίου .
Ώρα 00:50 .
Καλώ ταξί να με πάρει από την έξοδο μου με προορισμό το σπίτι μου.
Νεαρός οδηγός με φτάνει ακριβώς στην πόρτα του σπιτιού μου και με ρωτάει ευγενικά αν θέλει να με περιμένει έως να μπω στην πολυκατοικία.
Αν το διαβάσεις ,
Η ευγένεια σου είναι μια αχτίδα φωτός για τις δύσκολες μέρες μιας ακόμα δυσκολότερης εποχής στην οποία ζούμε .
Εύγε.
Είθε να υπάρχουν περισσότεροι νέοι όπως εσύ .
