Πώς οι απαντήσεις των Υπουργείων αποκάλυψαν την απουσία στοχευμένου σχεδίου για τον νομό – Η κριτική του Βουλευτή Ξάνθης για τη διαχείριση της παρακμής αντί για παραγωγική ανασυγκρότηση
Η πλήρης απουσία ενός συνεκτικού σχεδίου ανασυγκρότησης για την Ξάνθη αναδεικνύεται μέσα από τις πρόσφατες απαντήσεις των Υπουργείων στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Όπως καταγγέλλει ο Βουλευτής Ξάνθης, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, η περιοχή αντιμετωπίζεται με αποσπασματικές παρεμβάσεις και έργα «βιτρίνας», αφήνοντας στο συρτάρι τις κρίσιμες υποδομές που θα συγκρατούσαν τη δημογραφική και οικονομική αιμορραγία.
Οι τοπικές κοινωνίες γνωρίζουν καλά πως οι διαβάσεις πεζών και οι μεμονωμένες αναπλάσεις —όσο χρήσιμες κι αν είναι για την καθημερινότητα— δεν μπορούν να αναστρέψουν τη συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης. Η Ξάνθη, ένας από τους φτωχότερους νομούς της χώρας, αναζητά επενδυτική πνοή και όχι διαχείριση της στασιμότητας.
Το γεγονός ότι το Ταμείο Ανάκαμψης δεν περιλαμβάνει σαφή περιφερειακή κατανομή πόρων, επιβεβαιώνει την αίσθηση ότι ο νομός αντιμετωπίζεται ως μια απλή κουκκίδα στον χάρτη. Η κυβέρνηση, σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, περιορίζεται σε οριζόντια προγράμματα και διοικητικές διευκολύνσεις, χωρίς να προτεραιοποιεί την εφαρμογή των προτάσεων της Διακομματικής Επιτροπής Θράκης.
Το κυριότερο, ωστόσο, πρόβλημα εντοπίζεται στη σιωπή των Υπουργείων απέναντι στα διαχρονικά αιτήματα της περιοχής. Αντί για σαφή χρονοδιαγράμματα, η τοπική κοινωνία λαμβάνει αόριστες υποσχέσεις για υποδομές που θα άλλαζαν ριζικά τον οικονομικό χάρτη της ευρύτερης περιοχής.
Τα μεγάλα έργα που παραμένουν εκτός δεσμευτικού σχεδιασμού:
- Ο κάθετος οδικός άξονας Ξάνθη – Εχίνος – Ελληνοβουλγαρικά σύνορα.
- Η ολοκληρωμένη σιδηροδρομική διασύνδεση.
- Η ουσιαστική αναβάθμιση του Γενικού Νοσοκομείου Ξάνθης.
- Η δημιουργία τεχνολογικού και ερευνητικού οικοσυστήματος γύρω από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο (ΔΠΘ).
- Η πλήρης και λειτουργική αξιοποίηση του αρδευτικού δικτύου του Νέστου.
Όταν τα κέντρα λήψης αποφάσεων θυμούνται την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης μόνο μέσα από υπηρεσιακές διατυπώσεις και κοινοβουλευτικές απαντήσεις, το μήνυμα προς τους πολίτες είναι ξεκάθαρο. Η έλλειψη ισχυρών επενδυτικών κινήτρων και η εγκατάλειψη της υπαίθρου εντείνουν το κύμα μετανάστευσης των νέων, υποβαθμίζοντας περαιτέρω το βιοτικό επίπεδο.
Η πραγματικότητα για την Ξάνθη δεν αφήνει πλέον περιθώρια για επικοινωνιακούς ελιγμούς και κυβερνητικό αυτοθαυμασμό. Η μετάβαση από τη διαπίστωση της υστέρησης στη διεκδίκηση ενός δεσμευτικού αναπτυξιακού σχεδίου είναι πλέον ζήτημα επιβίωσης για την τοπική οικονομία, ώστε να πάψει ο νομός να λειτουργεί και να αντιμετωπίζεται ως περιφέρεια δεύτερης ταχύτητας.
