Γράφει ο Δημήτρης Γκαγκαλίδης
“…ήρθαν -λέει- οι πετράδες της Ηπείρου, για να φτιάξουν στην Ξάνθη σπίτια, μαγαζιά και χάνια. Οι αδερφοί Ζήση έχτισαν το χάνι στην οδό Δαγκλή (1880). Κι όταν τελείωσαν το “βάφτισαν” Αβέρωφ, γεμάτοι περηφάνια και τιμή για τον συμπατριώτη τους, μεγάλο ευεργέτη της Ελλάδας…”
Τα χρόνια περνούσαν και το “Πανδοχείο Ύπνου Αβέρωφ” γέμιζε κόσμο. Λιτά και φθηνά τα δωμάτια. Ίσα για έναν ύπνο. Δουλειές, ψώνια, αγορές και την άλλη μέρα επιστροφή. Κυρίως στα χωριά της Ξάνθης.
Γιατί με την άμαξα να την σέρνουν τα βόδια ήθελες πολλές ώρες διαδρομή προς τα χωριά του κάμπου.
“…θυμάμαι το μαγειρείο στο ισόγειο. Τον στάβλο για τα ζώα, με τα άχυρα για το φαγητό τους. Τα παράθυρα στη σειρά και την εξωτερική σκάλα που ανέβαινε στα δωμάτια. Είχε δυο εισόδους, στην Δαγκλή και την Μ. Καραολή. Χωρούσαν κι αυτοκίνητα, κυρίως “αγοραία” ταξί, που έκαναν “πιάτσα”…”
